Mogą one albo bezpośrednio kiełkować, albo uwalniać ruchliwe pływki o nerkowatym kształcie z przednią wicią błyszczącą i tylną wicią pomagającą nawigować w kierunku wierzchołków korzeni. Pływki mogą poruszać się w wodzie glebowej, mogą też być rozpryskiwane przez deszcz lub podczas nawadniania, prowadząc do większej liczby powtarzających się cykli wtórnych. Pływki poruszają się w kierunku gradientów składników odżywczych wokół wierzchołków korzeni i ran gospodarza. Po zetknięciu się z powierzchnią korzenia kiełkują, penetrując naskórek. Zakażenie prowadzi do systemowego gnicia systemu korzeniowego oraz więdnięcia i chlorozy liści.
Strzępki są heterotaliczne, do wytworzenia oospor wymagają więc dwóch typów kojarzenia. Na wielu polach występują strzępki tylko jednego typu kojarzenia, więc pływki rzadko kiełkują i rzadko powodują epidemie. Głównym źródłem infekcji w tych przypadkach są chlamydospory.
Występowanie i siedlisko Phytophthora nicotianae występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą, a także na wielu wyspach. W Polsce wyizolowany został w 2001 roku na roślinach ozdobnych Dieffenbachia maculata i Peperomia obtusifolia.