Wskazano na obecny system komunikacji językowej, stawiający część ludzi w uprzywilejowanej pozycji. Esperanto jest środkiem pozwalającym na równą i demokratyczną komunikację językową na całym świecie.
2. Kształcenie ponadnarodowe
Nauka esperanta nie jest związana z jakąkolwiek kulturą narodową.
3. Skuteczność pedagogiczna
Łatwość nauki esperanta w porównaniu z językami narodowymi.
4. Wielojęzyczność
Podkreślono wielojęzyczność uczestników ruchu esperanckiego oraz możliwość jaką daje esperanto - opanowanie innego języka niż własny, na wysokim stopniu komunikacji.
5. Prawa językowe
Esperanto daje możliwość zapobiegania nierównościom i konfliktom na tle językowym, w tym gwarancje równego traktowania niezależnie od używanego języka.
6. Językowa różnorodność
Ruch esperancki szanuje i wspiera różnorodność językową. Każdy język narodowy uważany jest za cenny i godny ochrony.
7. Emancypacja
Wyłączne używanie języków narodowych ogranicza człowieka. Esperanto jako powszechny środek komunikacji umożliwia uczestnictwo w społeczności nie ograniczającej się do lokalnej kultury.
Krytyka Krytykę manifestu zawarł Ziko van Dijk (Marcus Sikosek) w książce „Esperanto sen mitoj”.
Linki zewnętrzne Treść manifestu w kilkudziesięciu językach Przypisy
Kategoria:Historia esperanta Kategoria:Manifesty