Zgodnie z uzupełnionym planem mobilizacyjnym „W” dowódca 4 pułku ułanów w Wilnie był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji szwadronu pionierów nr 7. Jednostka była mobilizowana w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym. 23 sierpnia 1939 została zarządzona mobilizacja jednostek „czerwonych” na terenie Okręgu Korpusu Nr III. Początek mobilizacji został wyznaczony na godz. 6.00 następnego dnia. Mobilizacja szwadronu odbyła się w terminie (A+36) i zgodnie z elaboratem mob. Szwadron przyjął organizację wojenną L.3023/mob.org. oraz został ukompletowany zgodnie z zestawieniem specjalności L.4023/mob.AR i wyposażony zgodnie z należnościami materiałowymi L.5023/mob.mat.. Piątego dnia mobilizacji powszechnej miała być zakończona mobilizacja uzupełnienia marszowego szwadronu pionierów nr 7. Jednostką mobilizującą był szwadron zapasowy 4 pułku ułanów w Wołkowysku. Uzupełnienie marszowe było jednostką podległą dowódcy Okręgu Korpusu Nr III pod każdym względem. Zmobilizowany szwadron pionierów nr 7 i jego uzupełnienie marszowe przynależały pod względem ewidencji do Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Wołkowysk”.
W czasie kampanii wrześniowej szwadron pionierów nr 7 walczył w składzie Wileńskiej BK.