Odnóża przedniej pary wykazują dymorfizm płciowy, mając u samców cztery człony stóp rozszerzone i zaopatrzone w poduszeczki ze szczecinkami. Genitalia samca cechują się edeagusem cieńszym niż u tęcznika mniejszego, lekko na szczycie zakrzywionym oraz niezesklerotyzowaną ligulą endofallusa.
Ekologia i występowanie Owad ten spotykany jest w szerokim spektrum siedlisk, preferuje jednak widne lasy liściaste, mieszane i iglaste. Postacie dorosłe są stadium zimującym i ukazują się w kwietniu, aktywnymi pozostając do lipca lub sierpnia. Bytują w koronach drzew, jak i w ściółce. Dobrze latają. Są aktywne za dnia, jak i nocą, kiedy to przylatywać mogą do sztucznych źródeł światła. Zarówno owady dorosłe jak i ich larwy są drapieżnikami żerującymi na gąsienicach i poczwarkach motyli, w tym: brudnicy nieparki, Heterocampa guttivitta i Choristoneura murinana. Przepoczwarczenie i zimowanie ma miejsce w glebie.
Gatunek nearktyczny, wikariancki względem palearktycznego tęcznika mniejszego. W Kanadzie znany jest z Kolumbii Brytyjskiej, Alberty, Saskatchewan, Manitoby, Ontario, Quebecu, Nowej Szkocji (włącznie z Cape Breton), Nowego Brunszwiku oraz Wyspy Księcia Edwarda.