Calosoma wilcoxi – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Carabinae. Zamieszkuje środkową i wschodnią część Nearktyki; introdukowano go ponadto na Hawaje.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1848 roku przez Johna Lawrence’a LeConte. Jako lokalizację typową wskazano „Nov Eboraco”, co późniejsi autorzy zawęzili do terenu stanu Nowy Jork. Zaliczany jest do podrodzaju Calodrepa wraz z C. aurocinctum, C. scrutator i C. splendidum.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 17 do 22 mm. Jego przeciętne wymiary są najmniejszymi spośród przedstawicieli podrodzaju. Osobniki o ubarwieniu typowym przypominają C. scrutator – głowę mają czarną z elementami metalicznie zielonymi, przedplecze niebieskie do czarnego z szerokim obrzeżeniem złotozielonym lub zielono-czerwonym, a pokrywy metalicznie zielone z wąskim, czerwonym obrzeżeniem krawędzi bocznych. Wśród przedstawicieli tego gatunku spotyka się jednak także osobniki o barwie wierzchu ciała jednolitej i matowej – ciemnozielonej, czarniawoniebieskiej czy ciemnobrązowej. Pokrywy mają 16 wypukłych międzyrzędów o jednakowych wysokościach, wyraźnie wydzielonych rzędami. Charakterystyczne dla tego gatunku są odnóża. Jako jedyny przedstawiciel podrodzaju ma szczecinkę na krętarzu tylnej pary.