Łąck.
31 sierpnia 1939 szwadron pozostawał w dyspozycji dowódcy Grupy Operacyjnej „Czersk”. W czasie kampanii wrześniowej szwadron pionierów nr 10 walczył w składzie Pomorskiej BK. Z relacji ppor. Kazimierza Schulza wynika, że pierwszego dnia wojny szwadron został rozdzielony plutonami do poszczególnych pułków, a jemu powierzono funkcję oficera regulującego ruch oddziałów niszczących na linii kolejowej Czersk–Laskowice. Po wykonaniu zadania ppor. Schulz wycofał się do Torunia, skąd został skierowany do Garwolina. Następnie wziął udział w obronie Warszawy, dowodząc plutonem w dywizjonie pieszym 12 pułku ułanów rtm. Antoniego Kropielnickiego.
Zgodnie z tym samym planem mob. szwadron zapasowy 2 pułku szwoleżerów we Włocławku mobilizował w I rzucie mobilizacji powszechnej uzupełnienie marszowe szwadronu pionierów nr 10. Jednostka miała osiągnąć gotowość czwartego dnia mobilizacji powszechnej. Uzupełnienie marszowe było jednostką podległą dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, a zaopatrywana przez dowódcę Armii „Pomorze”.
Zmobilizowany szwadron pionierów nr 10 i jego uzupełnienie marszowe przynależały pod względem ewidencji do Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Grudziądz”.
Kadra szwadronu Dowódcy szwadronu rtm. Aleksander Grabowiecki (XII 1930 – 1936) rtm. Kazimierz Stefanowski (1939) rtm.