w przyniesionych przez lodowiec narzutniakach (inaczej eratykach; pierwotnie ze Skandynawii i Estonii) nierzadko występują ramienionogi ordowickie i przede wszystkim sylurskie; w formacji skalskiej w Górach Świętokrzyskich (środkowy dewon) występuje szczególnie bogaty zespół ramienionogów (ponad 40 gatunków); od dawnej nazwy rodzajowej licznie występujących ramienionogów Terebratula pochodzi nazwa wydzielenia triasu na Śląsku – warstwy terebratulowe; liczne ramienionogi znane są z osadów jurajskich.
Przypisy
Bibliografia
Dzieła podstawowe
Kaesler, R., ed. 1997–2006. Treatise on Invertebrate Paleontology. Part H, Brachiopoda (revised). Vol. 1 (1997), vols 2–3 (2000), vol. 4 (2002), vol. 5 (2006). Geological Society of America & University of Kansas Press. Rudwick, M. J. S. 1970. Living and fossil brachiopods. Hutchinson University Library, London. Selden, P., ed. 2007. Treatise on Invertebrate Paleontology. Part H, Brachiopoda (revised). Vol. 6. Geological Society of America & University of Kansas Press.
W języku polskim
Bieda, F. 1966. Paleozoologia. Tom I: Część ogólna, zwierzęta bezkręgowe. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa. [Ramienionogi na ss. 177–206.]
Linki zewnętrzne
BRACHNET, strona internetowa poświęcona ramienionogom i brachiopodologom
Kategoria:Zwierzęta