Antoni WoźniakowskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Anton Woźniakowski”. (ur. 30 stycznia 1864, zm. 10 września 1934 w Krakowie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 30 stycznia 1864. Był oficerem C. K. Armii, mianowany na stopień podpułkownika audytora z dniem 1 listopada 1910. Przez 11 lat służył w Przemyślu. Przez 4,5 roku do 1914 sprawował stanowisko referenta sądowego w tamtejszej komendzie 10 korpusu. W maju 1914 został stamtąd przeniesiony na wyższe stanowisko w sądzie wojskowym w Wiedniu. Został awansowany na stopień pułkownika audytora z dniem 1 maja 1914. Był sędzią wojskowym w Sędzie Najwyższym w Wiedniu. Podczas I wojny światowej był radcą Najwyższego Trybunału Wojskowego. W czerwcu 1918 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu wojny jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu pułkownika. Po przeniesieniu w stan spoczynku jako generał brygady zamieszkiwał w Krakowie. Zmarł 10 września 1934 w Szpitalu Okręgowym w Krakowie. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 13 maja 1934.