Johann Zoffany był miłośnikiem teatru, czego odzwierciedleniem są teatralne pozy bohaterów obrazu. Dzieło Zoffany’ego nie jest relacją naocznego świadka, ale odpowiedzią na obraz artysty Johna Webbera, który wybrał się z Cookiem w trzecią podróż, ale nie był obecny przy jego śmierci. Umiejscowienie Cooka na obrazie przez Zoffany’ego jest sprzeczne z relacjami naocznych świadków jego śmierci; artysta za punkt odniesienia wybrał śmierć generała Jamesa Wolfe’a na obrazie Benjamina Westa. Bohaterski, ale cierpiący Cook i wyidealizowany „dzikus”, który go morduje, konfrontują się ze sobą. Oboje ujawniają się jako szlachetni w momencie tragedii, zatem śmierć Cooka można przypisać zdradzie poszczególnych Hawajczyków, a nie całej tubylczej ludności.

Dodatkowo Zoffany wprowadził do obrazu elementy naturalistyczne, starając się stworzyć monumentalną kompozycję historyczną i przedstawiając Cooka jako idealnego, tragicznego bohatera, ale w realistycznej scenerii i we współczesnym stroju. To połączenie ideału z rzeczywistością opiera się w dużej mierze na klasycznych rzeźbiarskich precedensach.