mały|Élie Anatole Pavil, Autoportret Élie Anatole Pavil, właśc. Ilja Anatoljewicz Pawil (ur. 1873 w Odessie, zm. 1948 w Maroku) – francuski malarz ukraińskiego pochodzenia. Jego działalność przypada na szczytowy okres La Belle Époque. Życiorys Pavil urodził się w Odessie na Ukrainie w 1873 r. W 1892 r. wraz z rodziną przeniósł się do Paryża, gdzie osiedlił się na stałe i rozpoczął karierę malarską. W 1911 r. przyjął obywatelstwo francuskie. Pavil ukończył studia w Académie Julian i wystawiał swoje prace zarówno na (od 1905 r.), (od 1906 r.) czy Salon d’Automne (od 1906 r.), jak i w , Galerii Georges Petit i . W 1930 r. Élie Anatole Pavil został również Kawalerem Orderu Legii Honorowej. Tematem jego prac było głównie miasto – obrazy ukazują bliską znajomość mieszkańców ulic i zaułków Montmartre. Paryskie kawiarnie, zespoły jazzowe, pracownie artystów, światło i kolor Sekwany – wszystko to zostało uchwycone na obrazach, które sam Claude Monet nazwał „cudeńkami”https://artinfo.pl/artysci/ilya-anatolevitch-elie-anatole-pavil/archiwum.. W wielu z nich widać wyraźny wpływ Degasa i Renoira, zaś do swoich przyjaciół Pavil zaliczał również Camille’a Pissaro. Dzięki kontaktom z impresjonistami Pavil był bardzo wrażliwy na zmiany światła w zależności od pory dnia, pory roku i warunków atmosferycznych.