Indo-pop – indonezyjska muzyka pop.

Synonimicznym terminem jest I-pop, jednak określenie to sprawia, że gatunek jest mylony z popem indyjskim. W szerszym znaczeniu indo-pop obejmuje ogólnie indonezyjską popkulturę.

Indonezyjska muzyka pop podlegała silnym trendom pochodzącym ze Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Japonii i Korei Południowej. Indonezyjski styl muzyki pop wpłynął na popkulturę w obrębie Azji Południowo-Wschodniej, zwłaszcza na scenę muzyczną w Malezji, Singapurze i Brunei, gdzie pod koniec XX wieku zaczęto naśladować indonezyjski styl muzyki pop.

Rozwój muzyki pop w Indonezji Począwszy od lat 60., zaczęły powstawać lokalne zespoły popowe (prekursorem była grupa Koes Bersaudara), zastępujące na scenie muzycznej miejsce, które pierwotnie zajmowały zespoły z Malezji i Singapuru. Pojawienie się Koes Bersaudara doprowadziło do popularyzacji stylu muzycznego, który okazał się przystępny dla mieszkańców Indonezji. Po zdobyciu popularności przez Koes Bersaudara w Azji Południowo-Wschodniej pojawiło się wielu znanych indonezyjskich piosenkarzy, takich jak Rossa i Krisdayanti, czy też zespołów: Ungu, Noah, The Changcuters, Wali.