W 1979 obronił pracę doktorską Ocena bakteriemii występującej po usunięciu zębów w znieczuleniu ogólnym, w latach 1984-1985 był zastępcą ordynatora, w latach 1985-1986 ordynatorem Kliniki Chirurgii Szczękowej i Stomatologicznej IS AM w Warszawie. W 1990 habilitował się na podstawie pracy zatytułowanej Własne propozycje leczenia złamań oczodołu. W 1998 jako pierwszy w Polsce wykonał artroskopię stawów skroniowo-żuchwowych. 16 października 2001 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk medycznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 października 2001 r. nr 115-13-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora ().. W latach 1991–1999 był zastępcą kierownika, w latach 1999-2012 kierował I Kliniką Chirurgii Szczękowo-Twarzowej IS AM w Warszawie, był też ordynatorem I Oddziału Chirurgii Szczękowo-Twarzowej w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus – Centrum Leczenia Obrażeń, w latach 1999-2005 był prodziekanem Oddziału Stomatologii I Wydziału Lekarskiego AM.