Pomieszczenia drugiego piętra miały jedynie ambrazury.
Blankowany mur kurtynowy, o wysokości ok. 6,5 metra, łączący wieże u podstaw składa się z dużych bloków kamiennych, stopniowo zmniejszających się ku górze. Mur u podstawy ma ok. 1,50 metra grubości i zwęża się ku górze. Wejścia na mur dostępne były z wież.
Główna brama wjazdowa znajduje się na środku południowo-zachodniego muru. Jest flankowana dwoma wieżami 6-metrowej szerokości, również wystającymi poza obrys murów, z wejściami z głównego dziedzińca. Przy wieży południowo-zachodniej znajduje się mała brama pomocnicza, o szerokości 0,95 m. Prowadzi ona do szerokiego na 1,30 m przedsionka zadaszonego sklepieniem kolebkowym, który to wychodzi na główny dziedziniec.
Ściany dziedzińca były tynkowane. Prowadziły z niego wejścia do dwupiętrowych pomieszczeń: po 7 po stronie północno-wschodniej i południowo-wschodniej, i po 6 po stronie północno-zachodniej i południowo-zachodniej. Centralnym pomieszczeniem castellum było pomieszczenie po północno-wschodniej stronie. Dach pomieszczeń najpewniej był użytkowy (funkcje obronne). Partery 23 z 26 pomieszczeń najprawdopodobniej służyły jako stajnie. Odkryto w nich bowiem nisze (69, po 3 na pomieszczenie), które interpretowano się jako paśniki (podobne do odkrytych w Umm al-Dżimal).