Podczas Konferencji pracowano w siedmiu grupach problemowych. Omawiano kwestie prawa międzynarodowego, sytuację mniejszości narodowych w Azji, Europie i Ameryce Środkowej, teorię prawa wewnętrznego, prawa dziecka, ekologię. W wystąpieniach i dyskusjach wzięli udział m.in. Andrzej Ajnenkiel, przedstawiciel Senatu USA Michael E. Hammond, Alicja Grześkowiak, rumuńska działaczka Doina Cornea oraz przedstawiciele pokojowych ugrupowań zajmujących się obroną praw człowieka (m.in. Helsinki Watch).
W następnych latach zorganizowano jeszcze dwie takie konferencje: II Międzynarodowa Konferencja Praw Człowieka w Leningradzie (ZSRR) w 1990; III Międzynarodowa Konferencja Praw Człowieka w Warszawie w 1998
Początkowo II Konferencja miała odbyć się w Wilnie. Ze względu na blokadę Wilna przez wojska sowieckie w 1990, na zaproszenie ówczesnego mera Leningradu Anatolija Sobczaka, konferencja została przeniesiona do tego miasta. III Konferencja została zwołana w 50. rocznice podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ.
Bibliografia Międzynarodowa Konferencja Praw Człowieka w Encyklopedii Solidarności I Międzynarodowa Konferencja Praw Człowieka na stronie domowej Zbigniewa Romaszewskiego
Zobacz też Światowa Konferencja Praw Człowieka w Wiedniu
Przypisy
Kategoria:Ochrona praw człowieka