W obliczu spodziewanego zwycięstwa ZSRR nad Niemcami 17 marca 1944 Rada wystosowała podpisane przez 188 łotewskich osobistości memorandum do państw zachodnich domagające się przywrócenia niepodległości Łotwy i utworzenia łotewskiego rząduMEMORANDUM OF THE LATVIAN CENTRAL COUNCIL, RIGA, 17 MARCH 1944. Aby ułatwić zbieranie podpisów, jego nominalnym adresatem był dowódca Legionu Łotewskiego SS Rūdolfs Bangerskis. Aresztowanie kuriera litewskiego podziemia w Estonii w kwietniu 1944 pozwoliło Gestapo wpaść na trop LCP. 29 kwietnia 1944 został aresztowany Čakste, 22 maja Sēja, 12 lipca Bruno Kalniņš. 1 września zostali oni przewiezieni z głównego więzienia w Rydze do obozu koncentracyjnego w Salaspils, a stamtąd do KL Stutthof. Nowym przewodniczącym LCP został generał Verners Tepfers, a jego zastępcami – Jānis Breikšs i Jānis Rudzis. Na ostatnim posiedzeniu Rady na Łotwie, które odbyło się 8 września 1944, wydała ona „Deklarację o odrodzeniu państwa łotewskiego”. Stwierdzała ona, że na mocy art. 52 konstytucji tymczasowym prezydentem Republiki Łotewskiej będzie ostatni przewodniczący demokratycznie wybranego parlamentu, czyli Pauls KalniņšPārdomās Latvijas Centrālās padomes 8. septembra deklarācijas nozīmi.