Jane Seymour oznajmia, że nadeszła jej kolej, aby wziąć udział w konkursie, ale jest wyśmiewana za to, że zbyt łatwo biegło jej życie z Henrym. Jednakże przyznając, że może była jedyną osobą, którą Henry naprawdę kochał, Jane twierdzi, że jego miłość była uwarunkowana tym, że Jane urodziła mu męskiego potomka i trwała przy nim, mimo że znała jego liczne wady („Heart of Stone”).
Motywy kobiecego piękna poruszany jest w pracowni malarskiej Hansa Holbeina, gdzie królowe parodiują aplikację randkową, przedstawiając królowi trzy kobiety, które może poślubić („Haus of Holbein”). Choć początkowo Henry wybiera Annę z Kleve, wkrótce ją odrzuca i unieważnia małżeństwo, widząc jej brak podobieństwa do portretu. Anna demonstracyjnie uskarża się na życie we wspaniałym pałacu w Richmond, ogromną fortunę i na brak mężczyzny, który mówiłby jej, co ma robić, ale na koniec przechwala się tym („Get Down”). Królowe kwestionują jej zachowanie, więc Anna postanawia zrezygnować z konkursu na rzecz powrotu do swojego wystawnego stylu życia. Następnie królowe poniżają Katarzynę Howard za to, że jest „najmniej istotną Katarzyną”, ale w odwecie wspomina ona wady powodów zwycięstwa innych królowych.