Wiktor Burda (ur. 5 maja 1860 w Pisarzowicach, zm. 29 listopada 1933 w Rijece) – polski przedsiębiorca rybacki, hodowca ryb słodkowodnych, pionier ich hodowli w Bośni.
Życiorys Rodzina pochodziła z Czech. Jego ojcem był Józef Burda (ur. 1813 we wsi Rohoznice, powiat Jičin). Szkołę realną ukończył w Bielsku, a potem kontynuował naukę w Szkole Rolniczej „” (Mödling). Z czasem stał się ekspertem w dziedzinie hodowli ryb słodkowodnych na terenie Austro-Węgier, co prowadziło do licznych przeprowadzek. Zakładał stawy w Wielkim Księstwie Krakowskim i na Bukowinie. W 1883 wydzierżawił gospodarstwo rybne w okolicy Skierniewic, które odniosło duży sukces komercyjny. Jego osiągnięcia wzbudzały znaczne zainteresowanie i przysparzały mu znaczenia w branży oraz zysków. Otrzymał tytuł radcy dworu. Hodował ryby w kilku gospodarstwach na Śląsku, m.in. w Żmigrodzie i prawdopodobnie w Niemodlinie. Po wygaśnięciu umów na ich dzierżawę, przeniósł się do Wiednia, gdzie powierzono mu funkcję wiceprezesa Cesarskiego Austriackiego Towarzystwa Rybaków. W 1895 opublikował w krakowskiej drukarni „Czasu” broszurę Teoryja zarybiania stawów (w języku polskim), przez wiele lat stanowiące jedyne takie opracowanie w regionie.