Do Częstochowy wrócił 13 października.
Po powrocie do Częstochowy pracował jako kierowca w hurtowni warzyw i owoców i kontynuował edukację na tajnych kompletach, zdając maturę. Zaraz po przejściu frontu w 1945 r. zaczął pracować jako zastępca dyrektora technicznego Państwowego Przedsiębiorstwa Samochodowego i w tym czasie odbudował kilkanaście samochodów ciężarowych i dwa osobowe. W 1946 r. stał się współudziałowcem spółki Autokomunikacja, która otrzymała koncesję na prowadzenie komunikacji miejskiej w Częstochowie na dwóch liniach z Zawodzia na ul. św. Barbary i z Wyczerp na Zacisze. W 1949 r. w ramach walki z prywatną inicjatywą przedsiębiorstwo dostało domiar z urzędu skarbowego, po czym je przymusowo zlikwidowano, a tabor zarekwirowano.
Wobec likwidacji spółki Kusiba został nauczycielem zawodu w Państwowym Ośrodku Szkolenia Motorowego dla Służby Polsce, po czym w 1952 r. podjął pracę w Polskim Związku Motorowym, m.in. jako wykładowca, egzaminator, kierownik ośrodka szkoleniowego, rzeczoznawca motoryzacyjny i szef podzespołu rzeczoznawców w Polskim Związku Motorowym. Ukończył w 1957 r. studia na Politechnice Gliwickiej, uzyskując dyplom inżyniera mechanika.