Rząd niemiecki był zdecydowany odbić ziemie łotewskie z rąk Armii Czerwonej, by odsunąć bolszewików od granic Prus Wschodnich. Na początku stycznia 1919 r. Niemcy podjęli działania na rzecz wzmocnienia swoich oddziałów przebywających w niezajętej przez Armię Czerwoną Kurlandii. Dowódcą Bałtyckiej Landeswehry został mjr Alfred Fletcher, nadal również prowadzono zaciąg do tej formacji, liczącej na początku stycznia 1919 niecałych 1700 żołnierzy (1200 bałtyckich Niemców, 400 Łotyszy, 70 Rosjan)T. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 146-147.. Z ochotników walczących wcześniej w regularnych oddziałach niemieckich, wycofujących się z Łotwy od listopada 1918 r., stworzono natomiast Żelazną Brygadę, liczącą na początku roku 1919 ok. 2000 żołnierzy. 10 stycznia 1919 r. jej dowódcą został mjr Josef Bischoff, zdecydowano również o jej rozbudowie do rozmiarów dywizji. Wcześniej, 6 stycznia, rząd niemiecki wydał odezwę zachęcającą obywateli do zaciągania się do formacji broniących Prus Wschodnich przed bolszewikami i przed PolakamiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 148..