Dzieło powstało w 1651 roku. W tym samym roku zakupił je wenecki koneser Giovanni Nani. Nani zmarł w 1679 roku i od tej daty istnieje przerwa w znajomości miejsca przechowywania obrazu. Po 1772 roku obraz Guercina widziany jest w Londynie. Podczas II wojny światowej, 7 maja 1943, zakupił obraz na aukcji Christie’s w Londynie bp Karol Radoński. Duchowny przywiózł go ze sobą do Włocławka po wojnie. Stanowił część kolekcji domu biskupiego. W 1991 roku wypożyczono obraz na wystawę do Bolonii, następnie w 2013 do Muzeum Narodowego w Warszawie (wystawa „Guercino. Triumf baroku. Arcydzieła z Cento, Rzymu i kolekcji polskich”).
Układ postaci przypomina Powrót syna marnotrawnego z 1654–1655 roku autorstwa Guercina z kolekcji Timken Museum of Art w San Diego. Również w wersji włocławskiej artysta sprowadził kompozycję do minimum. Stojący w samym centrum, bogato ubrany ojciec jest personifikacją przebaczenia. Nagi syn po prawej stronie symbolizuje skruchę. Sługa po lewej ze złożonymi palcami rąk to żal. Postaci ukazują więc grzech, pokutę i przebaczenie. Scena ma przywodzić na myśl sakrament pokuty.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Obrazy Guercina Kategoria:Obrazy w polskich kolekcjach Kategoria:Syn marnotrawny na obrazach