Sebottendorf twierdził, że w listopadzie 1918 roku organizacja liczyła 1500 członków w całej Bawarii.
Towarzystwo odegrało istotną rolę podczas krótkich rządów Bawarskiej Republiki Rad w Monachium. Jego członkowie stworzyli paramilitarną, antykomunistyczną bojówkę Kampfbund, pomagali w rekrutacji do tłumiących rewolucje Freikorpsów, infiltrowali organizacje komunistyczne i przekazywali rządowi informacje na temat ich działalności, a także podrabiali oficjalne dokumenty. Członkowie Towarzystwa wzięli też udział w nieudanym „puczu w Niedzielę Palmową”, którego celem było obalenie rządów komunistów w Bawarii.
Aktywność Towarzystwa została wykryta przez komunistyczne władze Bawarii, 26 kwietnia 1919 doszło do szturmu hotelu „Cztery Pory Roku”, z którego zarządzono organizacją i aresztowania około 20 osób. 30 kwietnia 1919 roku 7 aresztowanych członków Towarzystwa Thule zostało rozstrzelanych na rozkaz , przywódcy bawarskiej „armii czerwonej”. Zbrodnia doprowadziła do przyspieszenia decyzji o odbiciu miasta przez siły rządowe i stała się ważnym mitem dla niemieckiej skrajnej prawicy w okresie międzywojennym. O mord obwiniano Żydów, twierdząc, że była to zemsta za antysemityzm.