Można go obejrzeć na stałej wystawie Nowy Skarbiec KoronnyAndrzej Fischinger, Dariusz Nowacki, Złotnictwo dawnych Prus Królewskich i Książęcych w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu. Katalog zbiorów, Zamek Królewski na Wawelu, Kraków, s. 13, 169-173, 228, 230, 299-301.. lewo|mały|195x195px|Kufel monetowy z 1714 z Królewca
Kufel monetowy z 1714 z Królewca Wykonany z częściowo złoconego, kutego, odlewanego i repusowanego srebra. Cylindryczny kufel monetowy wyposażony jest w pokrywę na zawiasie i gładkie ucho zakończone tarczką. Wykonany został w Królewcu w 1714 roku przez złotnika Johanna Christopha Wittpahla. W korpusie osadzono siedem numizmatów. Są to głównie półguldeny saskie, z których najmłodszy występuje z datą 1713. Trzy dalsze noszą datę 1615. Moneta umieszczona na pokrywie pochodzi z 1562 roku, podobnie jak ta umieszczona na zewnętrznej powierzchni ucha (połowa XVI wieku). Na powierzchni korpusu oraz na stopie i pokrywie został wyryty ornament z akantu. Na krawędzi stopy i pokrywy kufla znajdują także się znaki złotnicze, które świadczą o jego pochodzeniu: znak miejski Królewca, krzyż pod koroną w tarczy, znak kontrolera, znak warsztatu Wittpahla: „IC/WP” w tarczy. Kufel znajduje się w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu. Eksponowany na stałej wystawie Nowy Skarbiec KoronnyDariusz Nowacki, Kufel (kat.