O paradnym charakterze siodła ofiarowanego Małachowskiemu świadczą wykorzystane do jego zrobienia drogocenne materiały, bogata ornamentyka oraz wysoka jakość wykonania. Na jednej z ławek wybito tugrę odsyłającą do ojca Mustafy II, sułtana Mehmeda IV: „Mehmed Han / ihn Ibrahim Han / muzaffar da’iman / Mehmed Chan” [syn Ibrahima Chana / zawsze zwycięski]. Jak inne siodła tureckie z tego okresu siodło Małachowskiego charakteryzuje się wysokim przednim łękiem z kulą. Z tyłu znajduje się niski łęk. Siedzisko pokryto amarantowym aksamitem ozdobionym płaskim haftem ze srebrnych nici, które formują wzór wici z dużymi, pierzastymi palmetami, pękami kwiatów. W kilku miejscach dekorację uzupełnia jedwabny, niebieski haft. Łęki i końce ławek zostały obite srebrną, złoconą blachą, na której znajdują się wzory układające się w drobne gałązki z listkami i kwiatkami. Łęki są bogato wysadzane turkusami w wysokich oprawach oraz płytkami chalcedonu w formie sześcioramiennych gwiazd, rombów i owali. Są to tradycyjne zdobienia charakterystyczne dla tureckiego stylu imperialnego.