Antyblok uzyskał ciche poparcie namiestnika Galicji - Witolda Korytowskiego, dzięki temu już przy zgłaszaniu kandydatów na posłów starano się eliminować kandydatury zwolenników porozumienia z UkraińcamiTomasz Dudek, Stronnictwa konserwatywne zaboru austriackiego wobec kwestii ukraińskiej w Galicji w przededniu wybuchu I wojny światowej (lata 1913-1914), "Krakowskie Studia Małopolskie", 2013, nr 18, s. 83,.
Na licznie odbywających się wiecach przedwyborczych kandydaci antybloku zdecydowanie występowali przeciwko projektowi reformy i porozumieniu z Ukraińcami, starając się jednocześnie na zgromadzeniach przedwyborczych przeprowadzić uchwały potępiające projekt reformy wyborczej i wzywające przyszłych posłów do jej obaleniaAdam Wątor, Galicyjska Rada Narodowa w latach 1907-1914, Z dziejów instytucji obywatelskiej, Szczecin 2000, s. 201-202. Jak twierdził wówczas jeden z liderów antybloku Stanisław Stadnicki, który potępiając porozumienia zawarte z Ukraińcami przez byłego namiestnika Michała Bobrzyńskiego stwierdzał jednocześnie: „my z Rusinami walki nie prowadzimy, ale z ich obecnymi przywódcami porozumieć się nie możemy i dopiero, gdy Rusini okażą chęć do zgody i zrozumieją, że i my jesteśmy gospodarzami na tej ziemi będziemy mogli z nimi rokować”Z Ruchu Wyborczego.