thumb|250px|Pług: 1 – słupica, 4 – krój nożowy, 5 – dłuto, 6 – lemiesz, 7 – odkładnica thumb|250px|Pług obracalny czteroskibowy thumb|250px|Konny, koleśny pług dwuskibowy thumb|250px|Pług dwuskibowy, zawieszany na TUZie ciągnika Pług – narzędzie uprawowe do wykonywania orki.
Najstarszy rysunek pługa (sprzed 5500 lat) znaleziono w starożytnym mieście Ur (obecnie Irak).
Pług składa się z jednego lub kilku korpusów płużnych. Każdy korpus płużny posiada lemiesz, który odcina pas roli (skibę) od calizny, odkładnicę odwracającą i wrzucającą odciętą skibę w bruzdę wykonaną przez poprzedni korpus płużny.
W zależności od przeznaczenia głębokość orki może wahać się od około 5 cm (podorywka) do około 30 cm (orka przedzimowa). Zależnie od rodzaju orki wyróżnia się pługi podorywkowe i do orki głębokiej.
Pierwsze stosowane pługi jednoskibowe były ciągnięte przez zwierzęta pociągowe – woły lub konie. Pług taki mógł być z przodu prowadzony na dwukołowym wózku zwanym koleśnicą lub z nią zintegrowany pług koleśny. Pług pozbawiony koleśnicy nazywano bezkoleśnym.