Michaił Aleksiejewicz Domontowicz (, ur. w Kudrowce w guberni czernihowskiej, zm. 8 października 1902 w Sankt-Petersburgu) – rosyjski generał, historyk wojskowości.

Życiorys Uczestniczył w tłumieniu powstania węgierskiego w 1849 jako chorąży pułku grenadierów lejbgwardii. W stopniu podporucznika walczył nad Dunajem w wojnie krymskiej.

W 1858 ukończył Imperatorską Akademię Wojskową. Od 1860 służył w rosyjskim Sztabie Generalnym. Od 1861 wykładał we Włodzimierskim Korpusie Kadetów w Kijowie. W 1863 został pomocnikiem szefa Oddziału Azjatyckiego Głównego Zarządu Sztabu Generalnego. Po roku spędzonym na Kaukazie od 1865 z ramienia sztabu sprawował nadzór nad studentami Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. W 1873 został inspektorem Nikołajewskiej Szkoły KawaleriiБиография Домонтович М. А. Dwa lata później otrzymał awans na generała-majora. W 1876 mianowano go szefem kancelarii zarządu cywilnego przy głównodowodzącym Armii Dunajskiej w Wojnie rosyjsko-tureckiej (1877–1878), a w kolejnym roku - gubernatorem tyrnowskim. Po powrocie do Rosji rok później był oficerem do specjalnych poruczeń przy Głównym Zarządzie Uczelni Wojskowych, po czym ponownie wyjechał do Bułgarii w randze dyrektora kancelarii carskiej komisji pomagającej w organizacji rządu tego kraju.