Kariera polityczna i przenosiny od Moskwy mały|Prezydium Dumy Państwowej w 1905 – Szerszeniewicz czwarty od prawej Jeszcze w Kazaniu był radnym rady miejskiej. W 1905 roku został członkiem partii Konstytucyjno-Demokratycznej tzw. Kadetów. Z ich ramienia kandydował do utworzonej I Dumy Państwowej i został wybrany w kwietniu 1906 jej deputowanym. Był jej sekretarzem, zajmował się projektami ustaw o zgromadzeniach, o amnestii politycznej. Wszedł w skład Koła Kresowego grupującego deputowanych Polaków spoza Królestwa Kongresowego, współpracował wtedy z Leonem Petrażyckim. Po rozwiązaniu przez cara Mikołaja II Dumy, podpisał tzw. Manifest z Wyborga. Został za to skazany na trzy miesiące więzienia, co uniemożliwiło mu kandydowanie do II i III Dumy. Zasądzoną karę odsiedział w 1908 roku w Twierdzy PietropawłowskiejBrzoza, Czesław, and Kamil Stepan. 2001. Posłowie polscy w parlamencie rosyjskim: 1906-1917 : słownik biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, s. 204–207..
Początkowo w l. 1906-1911 był profesorem na Uniwersytecie Moskiewskim, ale opuścił go w proteście przeciw odwołaniu rektora przez władze carskie. Wykładał dalej na Moskiewskim Uniwersytecie Ludowym i w gimnazjum żeńskim.