Ujęcie kontenerowe opisuje relację między formą i treścią jako relację między tym, co zawiera, a tym, co jest zawarte w dziele sztuki. Często w literaturze przedmiotu takie zawarcie jest rozumiane w kategoriach organizacyjnych – uważa się, że struktura organizująca dzieło zawiera jego elementy nieorganizujące.

Ujęcie funkcjonalne jest jedynym, które opisuje formę niezależnie od treści jako funkcję lub cel dzieła.

Ujęcie semantyczne opisuje treść jako znaczenie dzieła lub to, o czym ono traktuje, a formę jako sposób, w jaki znaczenie jest manifestowane.

W swoim zastosowaniu do kogniwistycznego rozumienia sztuki przedstawieniowej teza o nierozłączności odwołuje się do semantycznego ujęcia formy i treści. Widać to najwyraźniej w debatach na temat dokładności w sztuce, w których zaznacza się szerokie rozróżnienie między tym, „jak” i „co” w dziele. Nierzadko krytycy zastanawiają się, czy sposób przedstawienia przez artystę przesłania ujawnia prawdziwą naturę jego dzieła.

Stanowiska Stanowisko Gordona Grahama G.