W sezonie 1980/1981, w fazie play-off poprawił swoje statystyki (20 punktów – 10 goli, 10 asyst) oraz po raz drugi w karierze zdobył Puchar Stanleya po wygranej rywalizacji 4:1 w finale z Minnesota North Stars, co pomogło mu w zdobyciu Conn Smythe Trophy – nagrody dla najlepszego zawodnika fazy play-off ligi NHL oraz nagrody Sportowca Roku w Manitobie w 1981 roku, natomiast w sezonie zasadniczym rozegrał 78 meczów, w których zdobył 60 punktów (23 gole, 37 asyst), nie otrzymał żadnej kary, jednak nie zdobył nagrody Lady Byng TrophyTop 5: Most gentlemanly Lady Byng winners [data dostępu: 2014-04-27] . Z klubem zdobył Puchar Stanleya jeszcze dwukrotnie (1982, 1983), a w sezonie 1983/1984 drużyna Wyspiarzy została zdetronizowana po porażce w finale 4:1 z Edmonton Oilers, w którym wówczas jednym z zawodników był Wayne Gretzky.
Ostatnie lata kariery W trakcie sezonu 1984/1985 przeszedł do Boston Bruins, w którym po zakończeniu sezonu 1984/1985 po raz pierwszy zakończył karierę sportową, jednak w sezonie 1986/1987, po zwolnieniu z funkcji grającego trenera Boston Bruins, wznowił karierę sportową w występującym w lidze AHL Nova Scotia Oilers, w którym po sezonie 1986/1987 ostatecznie zakończył karierę sportową, jako jeden z ostatnich zawodników, którzy rozpoczęli karierę sportową w latach 60.Hockey Players' Career Lengths .