Do kraju powrócił w 1881 roku z poślubioną córką argentyńskiego farmeraMarta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 170-172.. Prowadził zajęcia z fortepianu w Instytucie Muzycznym oraz wykłady z estetyki. Współpracował z licznymi pismami. W latach 1888–1893 był działaczem Ligi PolskiejWiesław Śladkowski, Liga Polska - reminiscencje wydarzeń sprzed lat 120, "Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska" Sectio F, Historia Vol. 61 (2006), s. 102,. Podejmował też działalność polityczną, związał się ze Związkiem Demokratycznym, redagował jego czasopismo. W 1907 roku został na krótko osadzony w Cytadeli Warszawskiej. Był członkiem Polskiej Partii Postępowej oraz Stronnictwa Narodowo-Postępowego. Pod koniec życia pełnił funkcję naczelnika wydziału prasowo-widowiskowego w Komisariacie Rządu. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. D-5-12).
Życie prywatne Ojcem Antoniego był Leon Sygietyński – dziennikarz i tłumacz, syna Karola Sygietyńskiego (1782–1826) – naczelnika Wydziału Skarbowego Komisji Województwa Lubelskiego i Anny z domu Czyńskiej. Jego matką była Malwina z domu Krzyżanowska – córka Feliksa Krzyżanowskiego, dzierżawcy ekonomii łomżyńskiej oraz Antoniny z domu Stępczyńskiej.