Sanktuarium Loyola (kast. Santuario de Loyola, bask. Loiolako Santutegia) – sanktuarium katolickie, znajdujące się nad rzeką Urola w sąsiedztwie Loyola miejscowości Azpeitia w prowincji Gipuzkoa we wspólnocie autonomicznej Kraju Basków (Hiszpania). Kompleks budynków w stylu churrigueresco, wzniesiony wokół miejsca narodzin św. Ignacego z Loyoli, założyciela Towarzystwa Jezusowego. Obok sanktuarium w Aránzazu jest to najważniejsze sanktuarium w Kraju Basków. Sanktuarium Loyola, pustelnia La Antigua i Sanktuarium Aránzazu tworzą Szlak Trzech Świątyń Ziemi Ignacjańskiej (Ruta de los Tres Templos de Tierra Ignaciana).
Historia Iñigo López de Loyola, zwany Ignacym Loyola, był synem pana Loyoli, Beltrána Ibáñeza de Oñaz i Mariny Sánchez de Licona, a więc członkiem szanowanej rodziny baskijskiej. Urodził się w 1491 w rodzinnym domu w Loyoli. Po jego śmierci miejsce to zaczęło być otaczane kultem. W XVII w. zostało przekazane Towarzystwu Jezusowemu, które wzniosło Sanktuarium Loyola. Główny budynek kompleksu, Real Colegio de Loyola, wznoszono w dwóch etapach. W pierwszym, trwającym od 1689 do 1738, postawiono bazylikę i skrzydło południowe, otaczające dom narodzin świętego;