Studenci ustawili na placu namioty i półnamioty. Protest na granicie wziął swoją nazwę właśnie od ustawienia tych namiotów na granitowej nawierzchni placu. Spośród wszystkich protestujących około dwustu podjęło strajk głodowy. Następnie przed Radą Najwyższą Ukraińskiej SRR utworzono kolejny obóz. Ponieważ posłowie także stanęli po stronie studentów, student Ołes Donij z Dnieprzańskiego Uniwersytetu Narodowego przedłożył postulaty protestujących w parlamencie USRR.
23 października 1990 r. Rada Najwyższa USRR przyjęłą rezygnację Witalija Masoła; został on zastąpiony przez Witolda Fokina. Cztery pozostałe postulaty studentów nie zostały początkowo spełnione. Wkrótce jednak pobór wojskowy został ograniczony do terytorium Ukrainy, nowy planowany traktat związkowy nie został wzięty pod uwagę, a wielopartyjne wybory odbyły się cztery lata później – w wyborach parlamentarnych na Ukrainie w 1994 roku.
Skutki długoterminowe Część organizatorów „Rewolucji na granicie” później stała się wiodącymi postaciami w organizacji Pomarańczowej Rewolucji w 2004 roku, np.