Korniłowicz.
16 lipca 1921 roku jedenastu księży z różnych diecezji złożyło swoje przyrzeczenia, a biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki zatwierdził pierwszy zarząd i pierwsze konstytucje Stowarzyszenia Kapłanów Świeckich Miłości Apostolskiej. W 1926 roku struktury charystów istniały w pięciu diecezjach: włocławskiej, warszawskiej, wileńskiej, płockiej i lubelskiej. W 1936 roku stowarzyszenie liczyło 52 członków w całej Polsce. Zostało rozwiązane przez wybuch II Wojny Światowej i nigdy oficjalnie nie zostało wznowione. Jednymi z misji jakie prowadzili było kształcenie organistów w szkole salezjańskiej w Oświęcimiu lub prowadzenie internatu z kaplicą dla młodzieży gimnazjalnej w Kaliszu.
Hasłem Stowarzyszenia było „Caritas Christi urget nos”, co w tłumaczeniu z łaciny oznacza „Przymusza nas miłość Chrystusa”.
Struktura organizacyjna
Do 1927 roku struktura zarządu była jednolita, władzę wybierano na walnym zjeździe, a organ rządzący składał się z Rady Generalnej (sprawy organizacyjne), komisji rewizyjnej i komisji skarbowej. Władzę ustawodawczą miał walny zjazd członków. Zarząd nad strukturami w konkretnej diecezji miał moderator diecezjalny. Od 1927 roku wprowadzono strukturę dwustopniową, tzn.