1 marca 1922 roku został delegowany do Departamentu dla Spraw Śląskich Ministerstwa Przemysłu i Handlu. Zlecono mu zadanie organizacji władz górniczych w przyznanej Polsce części górnośląskiego terytorium. Zaowocowało to powstaniem w czerwcu 1922 r. Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. 2 lipca 1923 r. katowicki WUG wydał „Rozporządzenie Górniczo-Policyjne WUG” – zbiór przepisów określających zasady bezpiecznej pracy w zakładach górniczych.
Był prezesem Wyższego Urzędu Górniczego do roku 1939.
Zmarł w Skawinie 3 stycznia 1944 r., pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym (sektor VII-I-7).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczej w Leoben Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Polscy urzędnicy Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1944