W latach 1931–1939 był dyrektorem Kasy Chorych (od 1933 Ubezpieczalni Społecznej) w Częstochowie. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię do Francji. Tam od lutego 1940 pracował w kopalniach węgla brunatnego, uczestniczył także w ruchu oporu. Od października 1944 pracował w polskiej służbie konsularnej, początkowo jako referent w konsulacie w Tuluzie, naczelnik wydziału paszportowego w Konsulacie Generalnym w Paryżu, przez ostatni rok swojej pracy kierował też konsulatem w Lyonie (do maja 1946)Paweł Sękowski Działalność przedstawicieli dyplomatycznych i konsularnych władz warszawskich Rzeczypospolitej Polskiej we Francji w latach 1944–1947, Dzieje Najnowsze, nr 3/2012, s. 100., w służbie konsularnej pozostawał do lipca 1946. Następnie powrócił do Polski, początkowo pracował jako inspektor przemysłowy w Mikołowskim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego. Od 1 października 1946 do 30 czerwca 1948 był prezesem Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach, w latach 1948–1950 członkiem Rady Techniczno-Gospodarczej w Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego w Katowicach, od stycznia 1950 do 1958 naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Górnictwa (od 1957 Ministerstwie Górnictwa i Energetyki).