Edmund Grabowski odegrał decydującą rolę w pozyskaniu nowej (aktualnej) siedziby Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. To dzięki jego działaniom ciasne i niefunkcjonalne pomieszczenia przy ulicy Piotra Skargi 2 zostały zamienione na budynek przy ul. Poniatowskiego 31. W 1965 r. przeprowadził ważną dla funkcjonowania nadzoru górniczego wewnętrzną reorganizację WUG polegającą m.in. na zmniejszeniu liczby departamentów z 8 do 5.
Swoją szeroko pojętą wiedzę z zakresu górnictwa wykorzystywał, m.in. pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Naukowego Ośrodka Naukowo-Badawczego do spraw bezpieczeństwa górniczego Głównego Instytutu Górnictwa oraz pełnomocnika Rządu do spraw Szkód Górniczych.
W 1973 r. prezes Grabowski przeszedł na emeryturę. Zmarł 11 lipca 1982 r. w Katowicach. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza.
Odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1969)Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, "Trybuna Ludu", nr 201, 22 lipca 1969, s. 8. Order Sztandaru Pracy II klasy (1964)Lista odznaczonych [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 20 lipca 1964, s. 2. Brązowy Krzyż Zasługi (1946) Złoty Krzyż Zasługi (1951)
Przypisy
Kategoria:Polscy urzędnicy Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Psarach (powiat będziński)