20 listopada 1870 roku konsekrowano kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, dlatego też tymczasowa świątynia straciła rację istnienia. W tym samym roku doszło do powstania Kościoła starokatolickiego, a mocno rozwijająca się gmina starokatolicka w Katowicach przejęła tymczasową świątynię rzymskokatolicką, nabywając ją za sumę 560 talarów. 22 lipca 1872 roku (bądź 23 lipca 1871 roku) odprawiono w nim pierwsze nabożeństwo starokatolickie.
W 1874 roku miasto Katowice przystąpiło do wytyczania placu Wolności i kościół starokatolików ze swego pierwotnego miejsca został przeniesiony na północ, na wolną parcelę w rejonie współczesnego skrzyżowania ulic F. Chopina i Sokolskiej. Z czasem okazało się, że i to miejsce nie było odpowiednie, a sam kościół nie był przewidziany do długiego użytkowania. Pod koniec XIX wieku został wzniesiony nowy obiekt w miejscu współczesnego kościoła pw. Przemienienia Pańskiego. W tym czasie gmina starokatolicka była nieliczna, dlatego powstała świątynia na 200 wiernych. Kościół ten uznawany był za przebudowaną formę pierwszego rzymskokatolickiego kościoła w Katowicach w jego ówczesnych granicach, lecz faktycznie jest to całkowicie odmienna świątynia.