Z powodu braku porozumienia z rządem Ulmanisa w końcu marca rząd Niemiec rozważał zakończenie działań zbrojnych na Łotwie i ograniczenie się do sprawowania faktycznego protektoratu nad Kurlandią. Z kolei bałtyccy Niemcy oczekiwali od wojsk niemieckich kontynuowania ofensywy, w szczególności odbicia Rygi. 16 kwietnia wojska niemieckie przeprowadziły w Lipawie, gdzie przebywał rząd Ulmanisa, pucz. Łotewski premier razem z członkami gabinetu schronił się na okręcie „Saratow” w lipawskim porcie, gdzie przebywał pod ochroną Brytyjczyków. W nocy z 26 na 27 kwietnia Niemcy doprowadzili do sformowania lojalnego wobec siebie gabinetu Andrievsa Niedry. Oznaczało to konflikt niemiecko-brytyjski: Wielka Brytania nie zamierzała bowiem zgodzić się na to, by niepodległa Łotwa była faktycznie podporządkowana Berlinowi. Równocześnie jednak Ententa nie chciała ewakuacji jednostek niemieckich z Kurlandii, wiedząc, że tylko one są w stanie skutecznie walczyć z Łotewską Socjalistyczną Republiką Radziecką, zwłaszcza w sytuacji, gdy znaczna część łotewskiej ludności nadal sympatyzowała z bolszewikami. Aby w przyszłości pokrzyżować plany niemieckie, przedstawiciele Ententy wzmacniali wojska niepodległej Estonii, jednak w maju 1919 r.