W 1864 roku stanowisko objął Nachun Palast, Szmul Engel z Galicji, Jakub Mordechaj Zylberman (dziadek Izaaka Baszewisa Singera) i od 1913 roku Józef Zylberman.
Początek XX wieku to wyspecjalizowanie się Żydów w sitarstwie. Posiadali oni 376 warsztatów w 377 zlokalizowanych w Biłgoraju. Urysz Zylberberg, Mojżesz Wajsman, Icek Majer Warszawiak, M. Berger, J. Korensztajn, L. i W. Sznicerowie oraz Tuchaman to nazwiska właścicieli największych zakładów sitarskich w mieście. Wśród najbogatszych kupców byli Szmul Lajchert (towary kolonialne); Lipa Wakszul (sklep i hurtownia spożywczo-kolonialna); Chaskiel Kandel, Szloma Sztul, Berek Klajnminc i Szlafrok (sklepy); R. Majman (sklep bławatny) oraz Eljasz Enstein (skład apteczny).
Okres międzywojenny Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Biłgoraj został stolicą powiatu. Skutkowało to szybkim rozwojem miasta. Kierownikiem Żydowskiej Gminy Wyznaniowej został Gerson Gutwein, a rabin Motel Rokoch oraz Moszek Zylberman (podrabin) pełnili posługę religijną dla współwyznawców.