W początkowych scenach Ryūjin Maru No. 2 zagrała makieta wielkości ok. 4-5 metrów. Człowiek z Cieczy w kształcie humanoida był tworzony przez aktora Haruo Nakajimę nagrywanego przez szkło akrylowe między dwiema szklanymi płytami. Przesuwanie szklanych płyt powodowało że szkło organiczne między nimi rozszerzało/kurczyło się, co sprawiało wrażenie, jakby postać oddychała. Aby zobrazować Człowieka z Cieczy pełzającego po ziemi w stanie ciekłym, użyto szkła akrylowego. Scena wspinaczki po ścianie została sfilmowana odwróconą scenografią i odwróconą kamerą.
Kulminacyjna sekwencja w kanałach została nakręcona w prawdziwym kanale ściekowym, a Kenji Sahara wspomniał po latach, jak grał w „okropnym zapachu”. Do tych scen wykorzystano też kombinację pełnowymiarowych otwartych makiet w skali 1/2, pozostawionych po Pijanym aniele (1948) Akiry Kurosawy. Całość była kręcona w ciemnościach, więc Sadamasa Arikawa odpowiadający za zdjęcia do efektów specjalnych miał trudności z oświetleniem. Był to jedyny przypadek współpracy Hondy z Tsuruzo Nishikawą, który wraz z Chōshirō Ishiim był uważany za najlepszego oświetleniowca w Tōhō. „Nishikawa nauczył nas, jak wykorzystywać efekty świetlne w bardzo realistyczny sposób. Wnętrze kanałów jest czarne jak smoła i musieliśmy ukazać brak światła.