Szlak Puszczy Białej i Kamienieckiej – pieszy, długodystansowy szlak turystyczny w województwie mazowieckim, oznakowany kolorem czerwonym , biegnący przez tereny dawnych puszcz: Białej i Kamienieckiej, pomiędzy dolinami Narwi i Bugu.
Opis Szlak Puszczy Białej i Kamienieckiej wytyczony został w latach 90. XX wieku przez Lechosława Herza i posiada znaczenie ponadregionalne. Przebiega przez pozostałości obu puszcz, od których bierze swoją nazwę – Puszczy Białej i Puszczy Kamienieckiej – z zachodu na wschód. Mimo że większość jego trasy prowadzi mniej uczęszczanymi drogami lasów gospodarczych, mija cztery rezerwaty przyrody i długim odcinkiem wiedzie przez Nadbużański Park Krajobrazowy.
Pierwszy etap szlaku, tereny Puszczy Białej położone na Międzyrzeczu Łomżyńskim, w widłach dolnej Narwi i dolnego Bugu, to ziemie osiedlane od I poł. XVIII w. przez przybywających z północy Kurpiów, nazywających siebie później Kurpiami Białymi. Na trasie szlaku zobaczyć można dawne poręby, czyli zamieniane stopniowo we wsie śródpuszczańskie osady (Bartodzieje, Wielgolas, Jaszczułty, Knurowiec), a w nich – chaty z końca XIX / początku XX w. w unikalnym białokurpiowskim stylu.