Teatr Praski – teatr działający na warszawskiej Pradze w latach 1916–1928.
Historia Siedzibą teatru był gmach Domu Żołnierza przy ul. Aleksandrowskiej (od 1916 Zygmuntowskiej) 3, znajdujący się w parku Praskim, naprzeciw bazyliki św. Michała Archanioła i św. Floriana. Został on wzniesiony w 1903 roku z inicjatywy Warszawskiego Kuratorium Trzeźwości. Jak informowała ówczesna „Gazeta Handlowa”, scena miała 600 miejsc siedzących.
Teatr zainaugurował działalność jednoaktówką Aleksandra Fredry pt. Świeczka zgasła, odbyły się również deklamacje, występy śpiewacze, pokazy baletowe oraz odczyt. Teatr nie rozwinął jednak swojej działalności z uwagi na spadek znaczenia Kuratorium po rewolucji 1905 roku. Obiekt przeszedł co prawda w 1908 roku pod zarząd Warszawskich Teatrów Rządowych, nie przyczyniło się to jednak do wzrostu jego aktywności.
Ponowne uruchomienie teatru, tym razem jako Teatru Praskiego, miało miejsce w 1916 roku z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Pragi. Jego pierwszym dyrektorem został Józef Popławski, a pierwszą premierą była sztuka Władysława Ludwika Anczyca pt. Robert i Bertrand, czyli dwaj złodzieje. W repertuarze dominowały niezbyt ambitne przedstawienia, a sama placówka pełniła również funkcję domu kultury.