Bitwa pod Tali-Ihantala – bitwa stoczona w trakcie wojny kontynuacyjnej pomiędzy Finlandią a Związkiem Radzieckim w dniach od 25 czerwca do 9 lipca 1944 roku w pobliżu wiosek Tali oraz Ihantala na Przesmyku Karelskim. Była ona największą bitwą w historii państw nordyckich.
Po przegranej bitwie pod Tienhaara, wojska radzieckie pod wodzą marszałka Leonida Goworowa skupiły się w większości w rejonie Juustila-Ihantala, skąd przeprowadziły atak na pozycje fińskie. Po raz pierwszy w trakcie trwania ofensywy Sowietom nie udało się uzyskać znaczących zdobyczy, natomiast obrońcy zdołali zwyciężyć w starciu mimo dużej przewagi liczebnej sił radzieckich.
Tło Po początkowej ofensywie wojsk fińskich w 1941 roku, front został ustabilizowany tak, aby prowadzono wojnę okopową przy bardzo małej aktywności po obu stronach. Kiedy oblężenie Leningradu zostało zniesione w styczniu 1944 roku, kierownictwo Najwyższego Naczelnego Dowództwa otrzymało rozkaz zaplanowania ofensywy przeciwko Finlandii, aby wyeliminować ją z wojny. Atak na pozycje fińskie rozpoczął się 9 czerwca 1944 roku ze strony Przesmyku Karelskiego.