Później Niemcy wysyłali jedynie zaopatrzenie, z czego najważniejszą rolę odegrały wyrzutnie przeciwpancerne Panzerfaust.
21 czerwca, z rozkazu Najwyższego Naczelnego Dowództwa, wydano polecenie przełamania linii obrony i natarcia w kierunku Jeziora Saimaa.
Tego samego dnia rząd fiński wysunął pytanie dotyczące zawarcia pokoju ze Związkiem Radzieckim i potencjalnych warunkach jego podpisania. Odpowiedź ze strony sowieckiej przyszła dwa dni później, w której zawarto żądanie podpisania oświadczenia, w którym Finlandia jest gotowa poddania się i zawarcia pokoju, lecz strona fińska odrzuciła propozycję.
Niemiecki minister spraw zagranicznych Joachim von Ribbentrop 22 czerwca zażądał gwarancji, że Finlandia będzie walczyć do końca, co miało być warunkiem dalszego wsparcia wojskowego Niemiec, do czego prezydent Risto Ryti udzielił osobistego zobowiązania.
Przebieg bitwy Walki rozpoczęły się już 20 czerwca, kiedy fińska 18 Dywizja (6 i 48 Pułk Piechoty i 28 Samodzielny Batalion) i 3 Brygada (4 bataliony) i 3 Batalion 13 Pułku (szwedzkojęzyczny) starły się z sowieckimi 97 i 109 Korpusem oraz 152 Brygadą Pancerną.