Bitwa pod Dybbøl – starcie zbrojnie stoczone podczas II wojny o Szlezwik (wojny duńskiej) 18 kwietnia 1864 roku pomiędzy wojskami Królestwa Danii a wojskami Królestwa Prus i sprzymierzonymi z nim wojskami Związku Niemieckiego w rejonie Dybbøl.
Przed bitwą mały|Obóz wojsk duńskich pod Dybbøl Wojna duńska rozpoczęła się w lutym 1864 roku, a powodem jej wybuchu były dwa księstwa, Szlezwik i Holsztyn zamieszkałe przez mniejszość niemiecką i przyłączone do Danii. Prusy interweniowały w obronie tamtejszej mniejszości niemieckiej. Miasto było źle przygotowane, dlatego też Duńczycy zajęli się jego gruntowną fortyfikacją budując przy nim kilka wysuniętych redut obronnych. W szczególności brakowało schronów dla linii frontu, a co gorsza postęp techniczny w dziedzinie artylerii sprawił, że położenie geograficzne fortu nie nadało się do skutecznej obrony. Po dwóch miesiącach bombardowań wojska duńskie zostały zmuszone do wycofania się z linii frontu. Kiedy doszło do ostatecznego szturmu, oddziały pruskie znalazły ogołocone duńskie linie, których obrońcy byli zarówno zdemoralizowani, jak i zmęczeni.