Geneza Hiszpańscy konkwistadorzy, pod wodzą Hernana Cortésa, wylądowali w kwietniu 1519 roku na wschodnim wybrzeżu Meksyku w pobliżu dzisiejszego miasta Veracruz. Następnie ruszyli w głąb lądu, po drodze napotykając pomniejsze plemiona, z którymi wedle uznania zawierali sojusze lub atakowali je. Gdy posuwali się coraz dalej, wieść o ich przybyciu dotarła do władcy Montezuma II, który obawiając się ich, wysłał do nich posłów, mających zniechęcić ich do dalszego marszu. Wysłannicy przekazali Hiszpanom złote podarki, które przyniosły efekt odwrotny od zamierzonego, ponieważ konkwistadorzy zrozumieli, że Aztekowie muszą mieć duże zasoby złota, którego tak usilnie szukali.
Na przełomie sierpnia i września konkwistadorzy dotarli do Tlaxcala. Tlaxcala była konfederacją miast, które nie zostały zajęte przez Azteków, w zamian za płacenie wysokiego trybutu oraz regularne dostarczanie chłopców i dziewcząt na ofiary rytualne. Cortés postanowił wykorzystać niechęć Tlaxcallan do Azteków i zgodził się, aby jako sojusznicy wyruszyli z nim do Tenochtitlanu. W trakcie podróży wysłannicy Montezumy II nakłonili Cortésa, aby nie szedł bezpośrednio do stolicy, a wcześniej przybył do Choluli.