Rzeź miasta Rano, kiedy Hiszpanie mieli wyruszyć (data nie jest pewna, ale był to koniec października 1519 r.), Cortés wezwał miejscowych przywódców na dziedziniec przed świątynią Quetzalcoatla, używając pretekstu, że chce się z nimi pożegnać przed wyjazdem. Wygłosił wtedy przemowę oskarżając miejscowo ludność o zdradę. Według hiszpańskiego żołnierza Diaza Bernala (naocznego świadka wydarzeń), zgromadzeni szlachcice nie zaprzeczyli oskarżeniom, ale twierdzili, że wykonywali jedynie polecenia Montezumy. Cortés oznajmił, że i tak muszą ponieść karę. W tym momencie rozległ się strzał z muszkietu: był to sygnał, na który czekali Hiszpanie. Ciężko uzbrojeni i opancerzeni konkwistadorzy zaatakowali zgromadzony tłum, w większości nieuzbrojonych szlachciców, kapłanów i innych przywódców miasta, strzelając z arkebuzów i kusz oraz rąbiąc stalowymi mieczami. Na plac wjechała jazda Hiszpanów, którą wspierały rozstawione wokół placu armaty. Zszokowani tym obrotem spraw mieszkańcy Choluli tratowali się nawzajem w próbie ucieczki. W tym samym momencie Tlaxcallanie, tradycyjni wrogowie Choluli, wiedzący o sygnale, rzucili się do miasta ze swojego obozu za miastem, aby wesprzeć konkwistadorów. W ciągu kilku godzin rzezi tysiące Cholulańczyków leżało martwych na ulicach. Według samych konkwistadorów naliczono 3 tys.