Kazimierz Czarnocki (ur. 22 sierpnia 1912 w majątku Burakowce w gminie Lachowicze, zm. 2 grudnia 1981) – polski dziennikarz, w czasie II wojny światowej żołnierz Konfederacji Narodu i Armii Krajowej, członek Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, po II wojnie światowej działacz społeczny w Elblągu, działacz sportowy, prezes Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego.
Życiorys Okres przed II wojną światową Był synem Michała Czarnockiego i Oliwii Czarnockiej, z d. Szreniawy Węgleńskiej. Jego ojciec był w okresie międzywojennym urzędnikiem państwowym, po II wojnie światowej pełnił funkcje kierownicze w PGR-ach.
W 1931 ukończył Gimnazjum im. Romualda Traugutta w Brześciu nad Bugiem, w 1936 studia na Wydziale Konsularnym Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. W latach 1936–1938 był dziennikarzem warszawskich pism Kurier Polski i CzasSłownik dziennikarzy i publicystów Pomorza 1945–2005, wyd. Gdańsk 2008, s. 30. W 1938 został dyrektorem ekspozytury Ligi Morskiej i Kolonialnej w Brześciu nad Bugiem. Równocześnie był korespondentem Polskiej Agencji Telegraficznej, redaktorem naczelnym tygodnika „Polesie” i pisma „Ruch Polesia”. Związany był z Obozem Narodowo-Radykalnym.