Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. prowadziła gabinet w zakresie chorób, skornych, wenerycznych i kosmetyki lekarskiej, zlokalizowany pod adresem Alei Ujazdowskich 3 naprzeciw Ogrodu Botanicznego. Według stanu z 1925 pracowała w Szkole Podchorążych w Warszawie. Prowadziła ambulatorium Kasy Chorych przy Szpitalu Ujazdowskim. Działała w Stowarzyszeniu „Rodzina Wojskowa”, przy którym w 1925 miała odczyt pt. Choroby zakaźne u dzieci. Jej prace o tematyce medycznej wydawano w formie książkowej oraz jako artykuły na łamach prasy; w piśmie „Bluszcz” (np. o naturalnym i sztucznym karmieniu niemowląt, o brodawkach), „Kultura Ciała” (wydawanego pod redakcją jej siostry Julii; np. o hartowaniu, o nadmiernym owłosieniu) oraz np. w czasopismach „Dziecko i Matka” w 1926 na temat odmrożeń, a w „Przeglądzie Wieczornym” w 1929 i 1930 o następstwach grypy, o przesądach i zabobonach leczniczych w Rosji, o higienie mieszkań, o żylakach oraz badaniach przedślubnych, o słońcu jako źródle zdrowia. Publikowała też w „Wieku Szkolnym” (o odmrożeniach).