Po wybuchu II wojny światowejWedług relacji syna Macieja po wybuchu wojny miał 63 lata. około 3 września 1939 ewakuował rodzinę do krewnych w Brwinowie pod Warszawą, po czym wrócił do stolicy, aby pomagać wojsku. Po kapitulacji od października 1939 ponownie mieszkał z rodziną przy ul. Zana w Warszawie. Podjął pracę w opiece społecznej. Wskutek głodu wyjechał z rodziną poza Warszawę na wieś, gdzie dysponując wykształceniem instruktora budowlanego pracował. Przebywał z bliskimi we wsi Karczmiska, potem w Życzynie, łącznie od około 1940-1941 przez okres od około 1,5 roku do 2 lat. Około 1943 ponownie wrócił z bliskimi do Warszawy i zamieszkiwał z nimi u swojej siostry Julii Świtalskiej. Po upadku powstania warszawskiego w 1944 wyszedł z miasta wraz z ludnością cywilną. Zamieszkiwał potem w Pułtusku i w Przasnyszu.
Miał syna Macieja (ur. 1929), uczestnika powstania warszawskiego, inżyniera i nauczyciela oraz córkę Zofię (zginęła w tym powstaniu w 1944). Zmarł 1 marca 1956 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Otwocku.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Otwocku Kategoria:Porucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1956 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich